Pożegnanie z kasetami

Robiłem dziś przedzimowe porządki tu i tam. Jedne rzeczy wynosiło się na strych, inne przenosiło z jednego zakamarka w inny. Wyciągnęliśmy z kąta torbę, której nikt nie kojarzył – zawierała kasety VHS przeznaczone do bieżącego nagrywania (i odtwarzania). Spojrzeliśmy po sobie – od dawna nic się nie nagrywało, także dlatego, że jakość nagrań była mizerna (także mimo używania kasety czyszczącej głowicę), jeden Bóg wie czy głowica się zajechała, czy (raczej) kasety straciły swoje właściwości. Spojrzenie potrwało chwilę dłużej, i otwarły się wory z odpadami sortowanymi…

A potem otwarliśmy szafkę (tej siły już nie zatrzymacie). Sterta kaset magnetofonowych (nie jestem pewien czy mam gdzieś sprawny odtwarzacz takowych…) pamiętających czasy studenckie, licealne a nawet dziecięce: zespoły rockowe, bardowie zapomniani i niezapomniani… Puściliśmy do wora całą naszą pieprzoną przeszłość (tak, za bardzo chciałem wcisnąć parafrazę cytatu z „Psów”). Przyszła pora na kasety z filmami, o niektórych nawet nie pamiętałem że posiadamy (tu padła równie kąśliwa co trafna uwaga, że widać jak bardzo są potrzebne). Shrek, Bondy, Nemo, komedie romantyczne, nowa trylogia Gwiezdnych Wojen… Ręka mi zadrżała przy trylogii Indiany Jonesa, mojego pierwszego w życiu zakupu na Allegro, kupowałem oryginalne, a dostałem ze Stadionu (ręka w górę kto wie o co chodzi). 

Zostawiłem sobie oryginalną Trylogię SW, w oryginalnym pudełku. 

Sto… procent wkurzenia na redakcję

Jakoś mnie tak naszło popołudniowo-wieczorową porą, by spełnić doroczny patriotyczny obowiązek i oddać głos w tradycyjnym Topie Wszech Czasów. Wymyśliłem sobie, że w tym roku zrobię lekkie (nieprzesadne) wietrzenie wśród faworytów i blockbusterów. Wlazłem na listę do głosowania i zacząłem odhaczać różne fajne kawałki, z pewną taką wewnętrzną dumą i poczuciem wyższości uśmiechając się na widok niektórych Sztandarowych Kawałków, kiedy scrollowałem koło nich bez reakcji. I tak sobie zaznaczałem po trochu, zastanawiając się ile jeszcze mi wolnych miejsc zostało z tradycyjnej pięćdziesiątki… i sobie pomyślałem, że spore oszczędności uczyniłem skoro jeszcze mam możliwość wybierania… aż w końcu zerknąłem na licznik na samym dole i wówczas zakląłem szpetnie po trzykroć (stokroć nazbyt szpetnie).

Utworów do wyboru było nie pięćdziesiąt, tylko sto, a ja byłem w dwóch trzecich. Potem już uzupełniałem z pewnym takim bólem serca, aż w końcu setka się zapełniła. Skoro dotarliśmy wszyscy (piszący i czytający) aż do tego miejsca, to dopełnię nie tak znowu ugruntowanej tradycji i zasypię teraz internet całą setką wybranych kawałków. A przynajmniej tytułów i wykonawców.

Adele – Rolling In The Deep
Amy McDonald – This Is The Life
Amy Winehouse – Back to Black
The Animals – Don’t Let Me Be Misunderstood
Archive – Bullets
Aretha Franklin – Respect
The Beatles – Eleanor Rigby
Belinda Carlisle – Heaven Is The Place On Earth
Beverly Craven Promise Me
Bobby McFerrin – Don’t Worry Be Happy
Bruce Springsteen – The River
Camel Stationary Traveller
The Clash – Guns Of Brixton
The Cranberries – Zombie
Czesław Niemen – Dziwny Jest Ten Świat
David Bowie – The Man Who Sold The World
Deep Purple – Smoke On The Water
Derek &The Dominoes – Layla
Dido – Here With Me
Dire Straits – Brothers In Arms
Dire Straits – Sultans Of Swings
Dire Straits – Telegraph Road
The Doors – Light My Fire
The Doors – Riders On The Storm
The Eagles – Hotel California
Eurythmics – Sweet Dreams
Franz Ferdinand – Take Me Out
Gary Moore – Still Got The Blues
Gerry Rafferty – Baker Street
Goran Bregovic – Kalasnikov
Gorillaz – Feel Good Inc
Guns’N’Roses – November Rain
Hey – Teksański
Jimi Hendrix – Hey Joe
Joan Jett & The Blackhearts – I Love Rock’n’Roll
Joe Dassin – Et Si Tu N’Existe Pas
John Lee Hooker – Boom Boom
John Lennon – Jealous Guy
Jon&Vangelis – Friends of Mr.Cairo
Kate Bush – Running Up That Hill
Kate Bush – Wuthering Heights
The Killers – Somebody Told Me
King Crimson – Epitaph
Klaus Mittfoch – Jezu Jak Się Cieszę
Kobranocka – Kocham Cię Jak Irlandię
Led Zeppelin – Stairway To Heaven
Leonard Cohen – Hallelujah
Lou Reed – Perfect Day
Louis Armstrong – What A Wonderful World
Lynyrd Skynyrd – Sweet Home Alabama
Maanam – Krakowski Spleen
Madness – Our House
Manu Chao – Bongo Bong
Marek Grechuta – Korowód
Marillion – Kayleigh
Martyna Jakubowicz – W Domach Z Betonu Nie Ma Wolnej Miłości
Mecano – Hijo De La Luna
Men At Work – Down Under
Metallica – Master Of Puppets
Michael Jackson – Billie Jean
Midnight Oil – Beds Are Burning
Nat King Cole – When I Fall In Love
Neil Diamond – Girl You’ll Be A Woman Soon
Nick Cave&Kylie Minogue – Where The Wild Roses Grow
No Doubt – Don’t Speak
Obywatel GC – Nie Pytaj O Polskę
Obywatel GC – Tak Tak To Ja
Omega – Gyongyhaju Lany
Pet Shop Boys – It’s A Sin
Peter Gabriel&Kate Bush – Don’t Give Up
Pink Floyd – Hey You
Pink Floyd – High Hopes
The Police – Every Little Thing She Does Is Magic
Procol Harum – A Whiter Shade Of Pale
Queen – Bicycle Race
Queen – Bohemian Rhapsody
Queen – Innuendo
Queen – Killer Queen
R.E.M. – Imitation Of Life
R.E.M. – Losing My Religion
Ray Charles – Georgia On My Mind
Raz Dwa Trzy – Trudno Nie Wierzyć W Nic
Reamonn – Supergirl
Republika – Biała Flaga
Republika – Odchodząc
Rolling Stones – Sympathy For The Devil
Sade – Smooth Operator
Santana – Black Magic Woman
Simon And Garfunkel – Bridge Over Troubled Water
Simon And Garfunkel – Sound Of Silence
Snowy White – Bird Of Paradise
Sting – Englishman In New York
Sting – Moon Over Bourbon Street
Stranglers – Always The Sun
Sztywny Pal Azji – Wieża Radości Wieża Samotności
Tanita Tikaram – Twist In My Sobriety
U2&Luciano Pavarotti – Miss Sarajevo
Us3 – Cantaloop
Vangelis – Chariots Of Fire
Wishbone Ash – Persephone

Uff. Możecie – w ramach zagadki, konkursu czy czegoś tam, jedyną nagrodą sława mołojecka – zgadywać które kawałki znalazły się na liście w ramach upychania do setki (choć dla dwóch w ostatniej chwili robiłem miejsce). Ci, którzy nie śledzą mojego fejsa, mogą dodatkowo zgadywać, który kawałek jest największym zaskoczeniem dla mnie samego – bo zupełnie bez uprzedzenia znalazł się w czołowej pięćdziesiątce 😉

Wkurzenie było lekkie i przechodzi.

Listopadowe kształty

W tym roku na 1 listopada pogoda była jak malowanie (aż by się chciało mieć taką teraz), w takich warunkach znacznie lepiej postrzega się świat niż gdy jest pochmurno, pada czy wieje. Idąc przez cmentarze można było więc śmiało rozglądać się na boki (zamiast patrzeć pod nogi i spieszyć do wyjścia).

Odniosłem wrażenie, że na cmentarzach pojawiają się coraz bardziej efektowne pomniki (trudno je już nazywać po prostu nagrobkami), choć ilość planowanych odwiedzin nie zachęcała do przystawania na dłużej i ich rejestrowania. Może innym razem (i kiedy na cmentarzach będzie mniej ludzi), może kto inny. W paru przypadkach jednak nie oparłem się i wycelowałem obiektyw w telefonie. 

drzewo cmentarz Katowice Francuska

Nie wiem, czy ktoś specjalnie formował to drzewo rosnące niby wielki grzyb między grobami. Ciekawe, czy w deszczu sprawdza się jako parasol (choć wolę mieć własny).

znicz cmentarz Mysłowice

Czego jeszcze ci producenci zniczy nie wymyślą… (a ludzie kupią)

Plenty

Pierwsze skojarzenie z tym słowem (nie licząc jego występowania w słowniku) to oczywiście drugoplanowa, ale trudna do zapomnienia Bond girl – Plenty O’Toole z Diamonds Are Forever. Grająca rolę Lana Wood niewątpliwie została starannie dobrana, przede wszystkim do kluczowego bonmotu Bonda, który możecie zobaczyć tutaj (o ile youtube nie skasuje). 

Ale zasadniczo notka nie miała być o Bondzie (o SPECTRE na razie nie mam nic więcej do dodania, może tylko że drugi raz się do kina niekoniecznie wybiorę). Miałem bowiem pisać o piosence, która – jak się zdaje – nie ma nic wspólnego z Bondem. Ma natomiast w sobie dużo słowa „plenty”, poczynając od tytułu, „plenty of plenty” że się na taki angielski kalambur wysilę. Do tego uroczy żeński głos, genialny rytm i klimat czarny jak smoła. Szkoda że twórca za to odpowiedzialny już nie żyje, zostawił po sobie cztery płyty, geniusz jak ta lala. Słucham w tym tygodniu jak zwariowany, po prostu mnóstwo rozkoszy.

When she wants plenty, she gets plenty, we all get plenty, klask. Erykah Badu i – Guru. 

 

Trzeci czwartek miesiąca listopada

Dzień… taki ot sobie. Wiatr się uspokaja (popołudniu już go prawie nie zauważałem), wywiadówka krótka, polityką staram się dla ochrony zdrowia psychicznego nie przejmować nawet kiedy TKM odstawiają „Piłkarskiego pokera” („Laguna, to my teraz możemy wszystko„, jeśli się otworzy na początku filmiku do przejdźcie od razu do 6’20”, a jak się nie otworzy wcale to znaczy że skasowali). Ot, siedzę sobie wygodnie na kanapie i wlewam w siebie beajoulais noveaux jak wodę (choć po wodzie człowiek nie jest zwykle tak wyluzowany). 

Bo tak w ogóle to aż muszę napisać o inwigilacji (trudno słowo pod koniec butelki). Otóż, jak wiadomo, NSA, rządy i zwłaszcza korporacje szpiegują nas we wszystkim co robimy i łączą wszystko ze wszystkim. Nie wiem ile to razy rozmawialiśmy ze znajomymi o tym, że głupi fejsbuk podpowiada nam znajomych których na pewno znamy, ale w zasadzie wyłącznie służbowo. Snuliśmy hipotezy, że pewnie jakoś tam inny udostępnił fejsbukowi swoją książkę adresową, a fejsbuk w tajnym porozumieniu z guglem wszystko połączył ima nas na widelcu (ostatnio się zastanawiam, czy kluczem nie jest numer telefonu, który udostępniłem fejsbukowi z zastrzeżeniem jego poufności, czort joho znajet’).

Więc… gdzie moje wino… w zasadzie to chciałem napisać o tym, że parę dni temu przeczytałem na portalu plotkarsko-kulturalną wiadomość że ALICJA BACHLEDA-CURUŚ WYSTĘPUJE W SERIALU UBRANA TYLKO W PAS CNOTY i drwiłem sobie z tego na fejsie (choć nie podając nazwisk ni nazw). Dziś zerknąłem z głupia frant do blogowych statystyk i co widzę… wejście z linka ALICJA-BACHLEDA-CURUŚ-TOPLESS. Pszypadeg? NIE SĄDZĘ!

Panu Prezydentowi Dudzie się zgubiło

W poprzedniej notce przytaczaliśmy cytat ze strony Pana Prezydenta odnośnie prawa łaski. Ponieważ Panu Prezydentowi coś niedobrego się w nocy stało ze stroną internetową, i cytowany tekst zniknął, Zapiski… udostępniają kopię tego tekstu, gdyby Pan Prezydent potrzebował. Przynajmniej tego fragmentu, bo całość się nie zmieściła na jednym screenie, a pdf-ów zamieszczać nie lubią.

Pan Prezydent Duda łaska przestępca Mariusz Kamiński 

Za pomoc dziękujemy Google Cache.

Bardzo dziękujemy Panu Prezydentowi Dudzie

Dziś (17 listopada) dowiedzieliśmy się, że Pan Prezydent Duda wczoraj (16 listopada) zastosował prawo łaski w stosunku do przestępcy Mariusza Kamińskiego i trzech innych przestępców. Przestępca Mariusz Kamiński był już skazany na trzy lata więzienia bez zawieszenia, ale z uwagi na warunki osobiste nie będzie musiał odbywać kary. Co więcej, nawet nie będzie konieczne absorbowanie sądu odwoławczego rozpatrywaniem apelacji wniesionej przez przestępcę Mariusza Kamińskiego i przestępców wspólnie z nim skazanych, co powinno się niewątpliwie przyczynić do przyspieszenia postępowań sądowych.

Jak Pan Prezydent pisze na swojej oficjalnej stronie (tak, to trochę skrót myślowy, zapewne Pan Prezydent nie pisał tego osobiście), „Akt łaski nie zmienia wyroku sądu i nie podważa winy skazanego„. Akt łaski jedynie zwalnia skazanego przestępcę od odbycia kary. Duda locuta, causa finita, wina przestępcy Mariusza Kamińskiego stała się bezsporna.

Wydaje się, że nieprzypadkowo Pan Prezydent ułaskawiał przestępcę Mariusza Kamińskiego właśnie 16 listopada, skoro tego samego dnia zdecydował się go powołać na stanowisko ministra. Byłoby dziwne, gdyby nominację wręczył mu przed ułaskawieniem, prawda?

PS. Osoby, które chciałyby się szerzej zapoznać z Prezydenckim stanowiskiem na temat procedury ułaskawienia, uprzejmie przepraszamy, ale z przyczyn nam zupełnie nieznanych w nocy z 17 na 18 listopada treść linkowanej w notce strony została zmieniona. Co najwyżej możemy udostępnić kopię pierwotnej treści strony, z której pochodzi wykorzystany w notce cytat.

PS 2. Chyba pomogliśmy Panu Prezydentowi, bo odnalazł ten zagubiony tekst. Coś tam do niego dopisał, ale nie ma powodu mieć o to pretensji, cytat pozostał niezmieniony.

PS 3. Chcieliśmy jeszcze podkreślić, że Pan Prezydent jest konsekwentny w swoich poglądach, bo pogląd cytowany w notce Pan Prezydent wyrażał także kiedy jeszcze nie był prezydentem, a co najwyżej podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta. Wypowiedź Pana Prezydenta z roku 2011:
Ułaskawia się osoby uznane przez sądy za winne. Ułaskawienie nie jest uniewinnieniem

 

Paris is about life #ParisIsAboutLife

Francuski rysownik napisał po zamachu – dziękując za hasztag #PrayForParis – że Paryż nie potrzebuje więcej religii, bo Paryż to muzyka, szampan, zabawa, miłość. Bo Paryż to życie, #ParisIsAboutLife. Uznałem, że na cześć Paryża należy go przypomnieć takim jaki jest – pełnym ludzi, pełnym życia.

Paris Paryż Eiffel Tower Trocadero #ParisIsAboutLifeWieża Eiffla spod Trocadero…

Paris Paryż Trocadero fontanna #ParisIsAboutLife
…i ludzie kąpiący się w sadzawce na Trocadero

salon Citroen Paris Paryż Champs Elysees #ParisIsAboutLifeW jedynym i niepowtarzalnym salonie Citroena przy Polach Elizejskich…

salon Citroen Paris Paryż Champs Elysees #ParisIsAboutLife
…samochody są właściwie dodatkiem, liczy się efekt wizualny z rozmieszczenia samochodów piętrowo oraz inne gadżety.

Paryż Paris Parc de Montsouris #ParisIsAboutLife
Park de Montsouris jest miejscem i dla dorosłych…

Paris Paryż Parc de Montsouris #ParisIsAboutLife
…jak i dla dzieci (ach, czemu ja nie miałem takiego placu zabaw!)

Paris Paryż Tuilleries Louvre Luwr #ParisIsAboutLife

A zakończymy kanoniczną sadzawką w Tuilleries. W niej zwykle tylko kaczki się kąpią, ludzie siedzą wokół.

Paris, Paris…

W nocy przeglądałem napływające strzępki informacji zadając sobie pytanie: czy byłem w tych miejscach? czy mogłem tam siedzieć? Żadnego takiego precyzyjnie nie zidentyfikowałem, ale koło niektórych przechodziłem nieopodal, ze sto-dwieście metrów, zwłaszcza w 10 dzielnicy (do Stade de France nigdy się nawet nie zbliżyłem).

Tydzień temu oglądałem SPECTRE, gdzie knowania Złego zmierzają do stworzenia kontrolowanego (cichaczem oczywiście) przez Złego powszechnego systemu inwigilacji. Niechętnych przekonuje się zamachami terrorystycznymi na dużą skalę. O północy Hollande ogłosił we Francji stan wyjątkowy, pierwszy we Francji od bodaj 1945, terroryzm OAS nie był dość silny.

Od rana furorę robi hasztag #PrayForParis. Podobnie jak w przypadku #JeSuisCharlie, staram się widzieć szerszą perspektywę, w szczególności pamiętam, że w Paryżu od zamachów zginęło mniej niewinnych cywilów niż od rosyjskich nalotów w Syrii. Zdecydowanie wolę więc drugi „trendujący” hasztag #notafraid, bo kluczową kwestią jest dziś, czy Europa ulegnie zaszczepianemu jej strachowi.

NOT AFRAID PARIS FRANCE EUROPE
(author to be credited / nie znam autora, ale szanuję jego prawa do zdjęcia)